Ρε παιδιά συγνώμη τώρα. Πέρα από τους λεκτικούς διαξιφισμούς, εντάξει; Αλήθεια, έχετε την εντύπωση πως δεν είμαστε μαλάκες; Δηλαδή όλη αυτή η παρανοϊκή κατάσταση που βιώνουμε, η πλήρης απάθεια, η πλήρης έλλειψη ουσιαστικής αντίδρασης, η απερισκεψία, η ευθυνοφοβία, πως αλλιώς να το περιγράψω δεν ξέρω, νομίζω καταλαβαίνετε. Σας παρακαλώ, όποιος θέλει ας απαντήσει σοβαρά. Αν δεν οφείλεται στη μαλακία που μας δέρνει που οφείλεται;;; Είναι μεγάλο προτέρημα να μπορεί κάποιος να παραδεχτεί πως έκανε μαλακία, πως φέρθηκε μαλακισμένα, να αναγνωρίσει τα λάθη του. Η αυτογνωσία είναι μεγάλη αρετή. Εντάξει, λογικό και αποδεκτό είναι να υποστηρίζεις και να δικαιολογείς τις θέσεις σου και τις πράξεις σου, υπάρχει και ο υγιείς εγωισμός, αλλά μέχρι ενός σημείου. Όταν τα λάθη γίνονται το ένα πίσω από το άλλο και συνεχίζεις να επιμένεις σε αυτά με τα αποτελέσματα να επιβεβαιώνουν τη μαλακία των πράξεων, αυτό δεν δημιουργεί ερωτηματικά; Συγνώμη αλλά να δούμε λίγο την αλήθεια μας μήπως πάμε λίγο πιο μπροστά. Και δεν εξαιρώ τον εαυτό μου από όλη αυτή την κατάσταση και τις ευθύνες που μου αναλογούν.