δε θεωρώ πως η υπόθεση της Πανεπιστημίου είναι ένα φιάσκο, απλά καλύφθηκε με φανταχτερά λαμπάκια και με μια μεγάλη επιγραφή. Σε παρόμοια έργα τέτοιου μεγέθους στο εξωτερικό, γίνεται δημόσιος διάλογος, και στο γενικό πλάνο γίνονται τροποποιήσεις έτσι ώστε και ο καθημερινός χρήστης να έχει λόγο στο πως θα μεταλλαχτεί το έργο για να καλυτερέψει την καθημερινότητα του. Ένα απο τα βασικά μείον του συγκεκριμένου έργου, το οποίο και τελικά αποτελεί ενα σημαντικό λόγο για την θέση αυτων που είναι εναντόν του, είναι οτι τελικά η πανεπιστημίου θα χάσει μόνο την κίνηση των Ι.Χ αυτοκινήτων, (λες και ο έλληνας αν δει δρόμο δε θα μπεί) και θα παραμείνει η κίνηση ταξι, φορτηγων για παραδόσεις, εκαβ, αστυνομίας κτλ. Φυσικά αν σε αυτό προσθέσεις και την διπλή γραμμή του τραμ, χρήση πεζοδρομίων απο καφέ, τότε ουσιαστικά μένει πολύ λιγότερος χώρος για τον πεζό, και σίγουρα πού λιγότερος χωρος πρασίνου, αφου θα χρειαστεί να αποξυλωθεί το μεγαλύτερο κομμάτι του υπάρχοντος πράσινου και να φυτευτεί πιο νέο. Ωραίες οι μακέτες, οι εκθέσεις και τα φανταστιά πρόμο, αλλά υπάρχουν πολυ περισσότερα προβλήματα που πρέπει να λυθούν απο αυτά που τελικά θεωρητικά λύνονται. Σε σχέση με τα έργα του φαληρικού όρμου , συμφωνώ ότι πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα, διότι δε γίνεται να παραμεινει ανεκμετάλευτο αυτο το φοβερό άνοιγμα της πόλης στη θάλασσα. Μετά το τεράστιο φίασκο πώλησης του παλαιου αεροδρομίου για ένα κομμάτι ψωμί, και τα μηδαμινά έσοδα που αυτο θα προσφέρει, ας μη μείνει και η υπόλοιπη παραλία ένα μαυρο χάλι.