Mε την κρίση και την παρακμή της πολιτικής, θα περίμενε κανείς σε ένα καινούριο κόμμα, να εκλείπουν φαινόμενα των προηγούμενων κυβερνήσεων, αλλά παρατηρείται το ακριβώς αντίθετο: ξύλινος λόγος, φλυαρία, παιχνίδια με τις λέξεις και τα νοήματα, μία έτσι μία αλλιώς, ανούσιες θέσεις/αντιπαραθέσεις και μπόλικη παπαρολογία. Δεν μπορώ να καταλάβω οι πολιτικοί αυτοί κλωνοποιούνται σε κάποιο εργαστήριο ή θεωρείται γενικώς τάση του πολιτικού συστήματος να επικοινωνείς με αυτόν τον τρόπο πχ για να μην εκτίθεσαι, να λες να λες και τίποτα να μη λες. Δε θέλω να γίνω κακός, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μερικές από τις πιο γλοιώδεις προσωπικότητες, που χω δει τα τελευταία χρόνια στον πολιτικό χώρο, υποκριτές και δήθεν αριστεροί όλοι τους και όλοι βολεμένοι με το σύστημα (αν ψάξεις κ πριν ασχοληθουν με την πολιτική, σε 100 δουλειές ο καθένας ήταν βολεμένος και γενικά δεν τους λες και αυτοδημιούργητους και αυτό εμένα κάτι μου λέει).Αυτά