Αυτό που σηματοδοτεί πάνω από όλα η εκλογή Μητσοτάκη είναι αυτό που ήδη είχε φανεί από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου: Την ολική επαναφορά του δικομματισμού που έχει πολύ βαθιές ρίζες στην ελληνική πολιτική κουλτούρα, και μάλιστα με όρους αντιπαράθεσης λαϊκίστικου ΠΑΣΟΚ-μητσοτακικής ΝΔ από τη δεκαετία του '80. Ουσιαστικά πρόκειται για μια μορφή επιστροφής στην ομαλότητα, έστω και με όρους παρελθόντος αφού ο κατακερματισμός του πολιτικού σκηνικού χαρακτηρίζει μόνο περιόδους μεγάλης κρίσης όπως ο Εμφύλιος και τα μνημόνια.Μπορούμε να φανταστούμε ότι μέχρι τις επόμενες εκλογές ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι θα έχουν εξαφανιστεί, φυλλορροώντας μαζικά στελέχη και ψηφοφόρους προς τους δύο μονομάχους. Σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουν οι διάφοροι εκσυγχρόνιστες, η κατάσταση αυτή βολεύει και τον Τσίπρα αφού η αντιπαράθεση με το όνομα Μητσοτάκης καθιστά και επίσημα τον Σύριζα κληρονόμο της μεγάλης «δημοκρατικής παράταξης» στα μάτια των ψηφοφόρων του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ, απομακρύνοντας έτσι το ενδεχόμενο της διάσπασης και λειτουργώντας συσπειρωτικά με όρους αντι-δεξιάς. Χώρια που μπορούν να χρησιμοποιήσουν εναντίον του την κατηγορία ότι προέρχεται από τζάκι, ότι ανήκει στην αμαρτωλή ελίτ κτλ.