Με την σχολική ποδιά ή τη στολή μειώνεται –δεν εξαλείφεται ωστόσο- ο ανταγωνισμός και η κόντρα για τον ποιος έχει καλύτερα ρούχα. Τα παιδιά αν θέλουν να ανταγωνιστούν θα βρουν κάτι. Μπορεί να είναι η τσάντα τους ή ακόμη και τα μολύβια που χρησιμοποιούν…Ή απλά ξεσαλώνουν μετά το σχολείο φορώντας ό,τι πιο ακριβό υπάρχει στις βόλτες τους με τους συμμαθητές τους. Γενικά καλώς καταργήθηκαν. Παρειχαν καποια λιγα θετικά στοιχεία αλλά ως εκει. Κατα τα αλλα ηταν ήταν κατάλοιπο άλλων εποχών (βλέπε σύνδεσμο) πολύ παλαιότερων (απ την εποχή του Καποδίστρια ηδη) οπου ηταν και η κοινωνια διαφορετική. Ξέρετε, τις δεκαετίες του 50 και του 60 ας πούμε (για να μην πάμε πιο πίσω χρονικά που ήταν ακόμα πιο τραγικά τα πράγματα) υπήρχαν πάρα πολλές οικογένειες που αγοράζαν ποδιές με αρκετή δυσκολία. Συχνά δεν τις πετούσαν αλλά τις κρατούσαν για τα επόμενα παιδιά που θα ακολουθούσαν. Βλέπετε παρά την κρίση σήμερα, εξακολοθεί να μην υπάρχει αυτή η ευρεια έντονη φτώχεια εκείνων των δεκαετιών όπου το μεγαλύτερο μέρος του λαού ήταν σε κακή κατάσταση. Η σχολική ποδιά ήταν μεν υποχρεωτική αλλά το κράτος δεν προσέφερε τίποτα απολύτως. Επρεπε να τα αγοράσεις μόνος σου. Συν το οτι υπηρχαν διαφορες μαρκες οποτε τα παιδια που ειχαν λεφτά αυτες επαιρναν και ετσι καταφερναν να επιδεικνυονται στο σχολειο κατα καποιον τροπο...Και μην φέρνετε το παράδειγμα της Αγγλίας, άλλη κοινωνια εκει. Ασε που υπαρχουν και εκει εντονες επικρισεις. Σε μας εθνικιστικο χαρακτηρα ειχε και μια και καλά πειθαρχια, σεμνοτυφια και αργοτερα χουντοποιηση. Σορρυ αλλά ως ευρωπαικο κρατος δεν μπορεις ναχεις στρατικοποιημενα σχολεία. Προσωπικα επειδη ειμαι ανδρας, ενιαια ενδυμασία, αυστηρη τηρηση αυτης, ξυρισμενοι και κοντο μαλλί (για τα αγόρια όλα αυτά ισχυαν στο σχολειο παλια) μόνο στο Στρατό εζησα. Και ετσι πρέπει. Τα παιδακια δεν χρειάζεται...