Η Δύση χρωστάει ομολογουμένως πολλά στην αρχαία Ελλάδα και στον Ρωμαϊκο πολιτισμό. Όμως η μελέτη και η προσπάθεια αναβίωσης του αρχαίου πνεύματος έγιναν ερήμην των νεοελλήνων. Όταν οι πρόγονοι των Εγγλέζων, Γερμανών, Γάλλων κλπ ανακαλύπτανε τον αρχαίο κόσμο, οι δικοί μας πρόγονοι ήταν ως επί το πλείστον αμόρφωτοι και θρησκόληπτοι ραγιάδες. Χρωστάμε πολλά ως χώρα στους μελετητές της αρχαίας Ελλάδας, που από την Αναγέννηση και για σχεδόν 5 αιώνες μελετούσαν, διασώζανε και αναβιώνανε το αρχαιοελληνικό παρελθόν. Προσθέτοντας, φυσικά, και τα δικά τους "λιθαράκια" (ογκόλιθους, για να είμαστε πιό ακριβείς). Εμείς ξυπνήσαμε απ'το λήθαργο κάπως αργά, στην εποχή του Ρομαντισμού, όταν κάποιοι δικοί μας είδανε πως η αρχαία Ελλάδα ήταν τρέντυ, και είπανε "μέσα κι εμείς" (παρόλο που αν τελικά είμαστε κληρονόμοι κάποιου, είναι των Βυζαντινών. Οι πρόγονοί μας ακόμα και στην εποχή της επανάστασης αυτοπροσδιορίζονταν ως Ρωμιοί --δηλαδή Ρωμαίοι). Εξ ου και τα πολλά προβλήματα ταυτότητας (βλέπε κόμπλεξ) που έκτοτε έχουμε, και τα οποία διαφαίνονται ξεκάθαρα σε πολλά από τα σχόλια. Μου κάνει δε εντύπωση που οι ίδιοι άνθρωποι που ξεπαραδιάζουν τους γονείς τους για να σπουδάσουν στην Αγγλία, στα πανεπιστήμια εκείνα όπου αναβιώθηκε και πρωτομελετήθηκε το αρχαιοελληνικό πνεύμα, αντιμετωπίζουν το Βρετανικό Μουσείο (που είναι θεσμός και αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της παιδείας) ως άντρο κλεπταποδόχων. Δεν είναι λιγάκι κωμικό;Η Δύση κέρδισε με την αξία της το δικαίωμα να θεωρεί την αρχαία Ελλάδα κληρονομιά της (ως παγκόσμια κληρονομιά) πολύ πριν ξυπνήσουμε εμείς. Το "φέρτε πίσω τα κλεμμένα" ας το απευθύνουμε καλϋτερα σε άλλους κλέφτες, και για άλλα κλεμμένα.