Το πρόβλημα με τον μεταγραμματισμό των ξένων ονομάτων στα ελληνικά το αντιμετωπίσαμε στην Παπυρος-Larousse-Britannica ως εξής: χρησιμοποιούσαμε το Λεξικό Βιογραφιών (ή το Λεξικό Γεωγραφικών Ονομάτων) της Οξφόρδης που περιέχει και φωνητική απόδοση με βάση το διεθνές φωνητικό αλφάβητο, την οποία και χρησιμοποιούσαμε για να μεταγράψουμε το όνομα στα ελληνικά. Αναφέραμε όμως πάντα και την λατινική εκδοχή ενώ στα ονόματα που έχουν γίνει γνωστά ευρέως στην Ελλάδα με εξελληνισμένη μορφή (π.χ. Descartes-Καρτέσιος) την χρησιμοποιούσαμε εκτεταμένα.