Να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα. "Την υγειή αντίδραση του κόσμου σε μια προελαύνουσα ναζιστική λαίλαπα" τη βλέπω στο πληκτρολόγιο για έναν ανεγκέφαλο ποδοσφαιριστή και όχι στο δρόμο με τις συμμορίες της Χρυσής Αυγής. Έκει εγώ και κάποιοι άλλοι "παίζουμε ξύλο" (δουλεύω δώδεκα χρόνια σε κοινωνική υπηρεσία και ξέρω από πρώτο χέρι και από πολύ παλιά, τις μεθόδους τους). Το ξέρω ότι θα προκαλέσω αλλά θα σου πω ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων που "πλειοδοτεί σε αυστηρότητα προσπαθώντας να εξωραΐσει τα κόμπλεξ του" αποτελούν την άλλη όψη του ίδιου νομίσματος που ονομάζεται φασισμός. Τους ζω καθημερινά στο πετσί μου. Αδιαφορούν, για να μην πω ηδονίζονται, με το δράμα του διπλανού τους. Κλεισμένοι στον μικροκοσμό τους βρίζουν εκ του ασφαλούς τη Χρυσή Αυγή για να επιβεβαιώσουν, στον εαυτό τους, τη διαφορά τους με αυτή. Δε με τρομάζει το ποσοστό της Χ.Α. θα πάει πάλι στο 3%."Η εκδίκηση του μικροαστού" με φοβίζει. Που ήρθε για να μείνει...