Συμφωνώ με Τσάρλυ Μπράουν, ο έρωτας της ζωής μας δεν φεύγει με την πρώτη ούτε άμα τον κερατώσουμε, όχι με ένα τόσο δα ψέμα. Αν ήταν σωστός θα προσπαθούσε να καταλάβει γιατί του είπε ψέματα για την ανιψιά και θα συνειδητοποιούσε ότι την έπνιξε τη γυναίκα και θα της έδινε το χρόνο της. Γιατί τον έρωτα της ζωής σου τρέμεις μην τον χάσεις και κάνεις τρελές υποχωρήσεις. Φιλενάδα μου από δω παν κι άλλοι, σου αξίζουν καλύτερα και σου εύχομαι να τα βρεις το συντομότερο!