7. Γεια σου α, μπα? . Την ερώτηση τη διατύπωσα εγώ. Ο λόγος που στην έστειλα είναι γιατί ΟΝΤΩΣ δεν καταλαβαίνω πού είναι το κακό με το "μικροαστικό όνειρο". Δεν μου απαντάς σε αυτό αλλά μου αναφέρεις "Κλείνω την παρένθεση και απαντάω ότι δε νομίζω ότι χρειάζεται να σου εξηγήσω γιατί το όνειρο για σπίτι στα προάστια μπορεί να είναι και μικροαστικό όνειρο."Δεν είναι μοναδικό κριτήριο το πράσινο, είναι και η ησυχία και το να μπορείς να κάνεις λογότερο από 1 ώρα να φτάσεις στη δουλειά σου. Αυτά είναι τα βασικά για εμένα, αν και νομίζω ότι και αυτό το κρίνεις αρνητικά. Αν σου φαίνονται λίγα, είμαι ολιγαρκής, είμαι από χωριό εξάλλου! Και πάλι, αν έχεις οικογένεια μου φαίνεται ιδανικό να μη ζεις σε κέντρο μεγαλούπολης.Όσον αφορά τη μεγαλούπολη Αθήνα, νομίζω ότι για όποιον δεν είναι από εκεί κι έχει μείνει εκεί μόνο λίγα χρόνια για σπουδές ή δουλειά/δουλεία, προάστεια είναι εκεί που σταματάει το ατελείωτο τσιμέντο. Για μένα δεν είναι η Ηλιούπολη (αν και μου αρέσει πολύ η Ηλιούπολη) αλλά η Βάρη και τα Μελίσσια.ίσως δεν μπορείς να το καταλάβεις γιατί είσαι παιδί της πόλης, αλλά το να ζεις όλη σου τη ζωή μέσα στη φύση και μετά να μην υπάρχει πουθενά είναι σημαντικό και το "πράσινο" δεν είναι κενό περιεχομένου για μένα, για σένα μπορεί γιατί ποτέ λογικά δεν θα είχε την αξία που είχε για μένα. Άλλο να μην το έχεις ποτέ και να το βλέπεις Πάσχα και καλοκαίρι και άλλο να το έχεις πάντα και ξαφνικά να το βλέπεις μόνο σε φωτογραφίες.Το ξέρω ότι αν κάποιος θέλει φύση μπορεί να πάει σε χωριό με άπειρα σπίτια κενά. Έχω κι εγώ ένα. Αλλά για κάποιο πολύ σοβαρό πρόβλημα υγείας προς το παρόν αναγκάστηκα να μείνω σε μεγαλούπολη με εγγύτητα στο νοσοκομείο. Εκεί κοντά βρήκα και δουλειά. Έννοια σου, κι αν το λύσω θα ξαναγυρίσω σε χωριό, δεν περίμενα εσένα να μου το πεις.