"There is no bad student. Only bad teacher" έλεγε ο Mr. Miyagi. Ότι βλέπει κανείς γύρω του. Από οργισμένους φοιτητές, από φοιτητικές παρατάξεις που τραμπουκίζουν, άλλες φοιτητικές παρατάξεις, από τα σκηνικά στο ΑΠΘ μέχρι τους Χρυσαυγίτες, όλα, όλα, όλα, όλα, όλα καταλήγουν πίσω σε ένα πράγμα. Στην παιδεία. Και στο ανύπαρκτο παπαγαλοκεντρικό, βαθμοθηρικό εκπαιδευτικό μας "σύστημα". Μα κοιτάξτε γύρω σας την φασίζουσα κοινωνική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας. Βλέπετε να αντιδρά κανένας στην ψήφο; Βλέπετε τις στατιστικές; Ο κόσμος σε γενικές γραμμές το δέχεται. Γιατί δεν υπάρχει παιδεία εκεί έξω. Άντε πες εσυ στον μέσο "νοικοκύρη" για ανθρώπινα δικαιώματα, ακτιβισμό κτλ. Θα νομίζει ότι μιλάς για πιτσαρία. Εγω προσωπικά γνώρισα το χειρότερο πρόσωπο της παιδείας από το δημοτικό κιόλας και έτσι δεν έχω ούτε ένα θετικό να πω. Σίγουρα υπάρχουν καλοί εκπαιδευτικοί, αλλά είναι λίγοι και πνίγονται και αυτοί οι λίγοι. Συνάντησα καθηγητές που δεν ήθελαν να ασχοληθούν με τα παιδιά "που δεν τα έπαιρναν", που την έπεφταν σε μαθήτριες. Που έλεγαν σε παιδιά να αυτοκτονήσουν ή τα χλεύαζαν. Προσωπικά η θρησκευτικός μου, είχε φωνάξει τους γονείς μου για να τους πει να μην κάνω παρέα με ρωσοπόντιους. Γαμάτα ε; ΑΣ ΤΟΥΣ ΦΑΝΕ ΤΩΡΑ. Ας τους φάνε στη μάπα. Αυτά τα παιδιά, αυτούς τους πολίτες δημιούργησαν. Είναι ο καθρέφτης τους. Είναι το αποτέλεσμα της δουλειάς τους. Τόσο απλά. Τόσο ξεκάθαρα. Εγω ότι πήρα, το πήρα από την λεγόμενη "παραπαιδεία". Οι καθηγητές μας έδιωχναν από το μάθημα στις Πανελλήνιες. Πηγαίντε φροντιστήριο να διαβάσετε έλεγαν. Και η πλάκα είναι ότι το έλεγαν από καλή καρδιά για να μας βοηθήσουν. Για να μη χάσουμε τον πολύτιμο χρόνο μας στις σχολικές αίθουσες, σε μια στιγμή απόλυτης ειλικρίνιας, οπου παραδέχονταν την ανεπάρκειά τους. Την αποτυχία τους. Ένα αργό χειροκρότημα. Έχω πολλές ιστορίες. Για την Πάντειο και τον καθηγητή που το ημίτυφλο παιδάκι που δεν βρήκε να καθίσει μπροστά του ζήτησε να κάνει μεγαλύτερα πράγματα και εκείνος του είπε "Στραβός είσαι; Άμα έχεις πρόβλημα να έρχεσαι νωρίτερα να βρίσκεις μπροστά θέση". Τι τρόπος! Και Πάντειος Ε! Στις ανθρωπιστικές επιστήμες! Στους θεωρητικούς! Ω τι μόρφωσης. Ω τι ανθρωπιά και αλληλεγγυή. Τι συγκλονιστική μεταλαμπάδευση της γνώσης. Αυτά τα ωραία. Α! ΦΑΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΠΑ; Ναι το είπα. Και το θέμα είναι ότι τους τρώμε όλοι μας στη μάπα. Και τους φοιτητές και τους καθηγητές. Μόνο που μεγαλύτερη ευθύνη έχουν οι καθηγητές. Γιατί είναι οι μόνοι που μπορούν να σπάσουν τον φαύλο κύκλο. Τα λέμε στους δρόμους κύριοι καθηγητές για το θέμα της ιθαγένειας των παιδιών. Α ΟΧΙ! ΞΕΧΑΣΑ! Κατεβαίνετε μόνο αυστηρά για τα της παιδείας θέματα. Πιχι για το σχέδιο Αθηνά. Α όχι έχω μπερδευτεί τελείως. Κατεβαίνετε στο δρόμο μόνο για το μισθό σας! Μάλιστα. Και καλά κάνετε. Ξέρετε μαζί σας είμαι. Κρίμα που εσείς ήσασταν πάντα εναντίον μου. Μας.