εγώ απλά σκέφτομαι τους τύπους με τις βόμβες-χύτρες, που θα έχουν δει τώρα τις εικόνες..το κατόρθωμα τους..τη φρίκη που σκορπίσανε. και σκέφτομαι πως νιώθουνε τώρα..υπερήφανοι; που τα κατάφεραν; χαρά για την επιτυχία; το γιορτάζουν; τι στο δάβολο; γιατί τόση παράνοια; τόση ηλιθιότητα μαζεμένη σε αυτό το είδος;