Οι παλαιοί πολιτικοί (οι περισσότεροι), με τα καλά τους και τα κακά τους ήταν διαφορετικής πάστας. Είχαν άλλο λόγο (άλλες και οι εποχές βέβαια), άλλο παράστημα (είναι και show η πολιτική), κάποιοι είχαν και όραμα και κάποιοι ήταν και ηγετικές μορφές. Επαναλαμβάνω, με τα καλά τους και τα πολύ κακά τους. Και καλώς ή κακώς την ιστορία τους την έγραψαν, τον κύκλο τους τον έκαναν. Οι σύγχρονοι πολιτικοί είναι λίγο-πολύ ασπόνδυλα. Βαρετοί Yes men. Λογικό λοιπόν ΣΕ ΕΝΑΝ ΒΑΘΜΟ (πανάθεμά με) να εξιδανικεύουμε το παρελθόν. Μέσα σε αυτό βάλε και προφανώς νεοδημοκράτες φανς του, αλλά κυρίως τους απολιτίκ (όπως πολύ εύκολα μπορεί να συμπεράνει κανείς από τα σχόλια εδώ). Και το ότι πολύς κόσμος στην Ελλάδα είναι απολιτίκ και μέχρι και το 2007 (τουλάχιστον) το δήλωνε και υπερήφανα (δεν είχαμε τότε tweets για να παρεμβαίνουμε πολιτικά!) και έχεις όλο αυτό το Μητσοτακικό hype. Λέει μερικές αλήθειες εκ του ασφαλούς πλέον και στα όρια της απόλυτης γενικότητας και ηρωοοποιείται παραγράφοντας πολλά άλλα. Αυτό είναι απολιτίκ. Είναι ο ορισμός του απολιτίκ. Γιατί οποιοσδήποτε έχει μελετήσει ελάχιστη πολιτική ιστορία, πολιτική φιλοσοφία/σκέψη ή έστω απλά παρακολουθεί τα πολιτικά σε καθημερινή βάση (έστω και με την ελλιπής ενημέρωση των mainstream media) δεν θα προέβαινε σε τόσο επικίνδυνους και αφελής εξωραϊσμούς. Υπάρχει και η Βασίλω που όπου hype είναι πρώτη. Ακόμα και για αντίδραση ή επειδή είναι "cool". Και από τότε που μπήκε στο fb ο επίτιμος, έιναι "cool". It's a hipster thing. Οτιδήποτε άλλο εξυπηρετεί κάποια συμφέροντα. Πιθανότατα την αντισαμαραϊκή, φιλελεύθερη agenda. ΥΓ. Όσον αφορά εμένα δεν έχω ιδιαίτερες και εις βάθος γνώσεις στην πολιτική (αν και φροντίζω να αποκτήσω - το σηκώνει η εποχή), αλλά που να πάρει έχω google.