Ξεκινώ με ένα απλό παράδειγμα:Δυστυχώς υπάρχουν πολλοί "δηλωμένοι" ομοφυλόφιλοι (είτε το έχουν δηλώσει σε φίλους, οικογένεια κλπ είτε σε κανα κολλητό είτε μόνο στον εαυτό τους) που είναι πολύ πιο συντηρητικοί και πολύ πιο ενοχικοί από πολλούς "στρέιτ". Βέβαια η ενοχικότητα ενός στρέιτ σε περίπτωση που γουστάτουν να τους πάρει κανένας γκέι καμια @ίπα τους αναστατώνει... όχι μόνο γίνεται αποδεκτή σαν συναισθηματική κατάσταση αλλά είναι κάτι επιθυμητό για να υπάρξει η @αύλα, το κατάλληλο σκηνικό. Εκείνη τη στιγμή ο γκέι διακρίνει την ενοχή, τον καυλώνει, κι ενώ μπορεί και ο ίδιος να βρίσκεται ακόμη μες στη "σκοτεινή ντουλάπα", δεν το συνειδητοποιεί...αισθάνεται υπεράνω της ενοχικότητας του άλλου.Συνεχίζω με μία σειρά ρητορικών ερωτήσεων:Γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά πως υπάρχουν ομοφυλόφιλοι που κρύβουν τις σεξουαλικές τους επιθυμίες και προτιμήσεις, άλλοι από όλο τους τον κοινωνικό περίγυρο και άλλοι από ορισμένες κοινωνικές ομάδες στις οποίες συμμετέχουν, που πιθανόν μέσα σε αυτές υπάρχουν και ωραία στρέιτ γκομενάκια. Το κάνουν γιατί φοβούνται την απόρριψη ή την κατακραυγή και μόνο γι'αυτό; ή το κάνουν γιατί με αυτόν τον τρόπο σε κάποιο ενδεχόμενο φλερτ με κάποιον "στρέιτ" θα το παίξουν κι εκείνοι "στρέιτ" σε ένα παιχνίδι καύλας επί ίσοις όροις όπως όταν καυλαντίζαμε ως έφηβοι στο σχολείο; πόσο ηθελημένα και συνειδητά απενεχοποιημένοι και ανεξάρτητοι τελικά από τις ταμπέλες και τις γυάλες, μέσα στις οποίες έχουν βάλει πρώτα απ' όλα οι ίδιοι τον εαυτό τους, είναι οι ομοφυλόφιλοι;Εγώ ξέρω πως όποιος θέλει να απενεχοποιηθεί, να είναι ίσος με τους άλλους, να πετάξει και τις ταμπέλες εκεί που τους πρέπει τελικά (γιατί εφόσον υπάρχουν και καθορίζουν τις ζωές μας ακόμη και τις καύλες μας πρέπει με κάποιο τρόπο να τις διαχειριστούμε τελοσπάντων), όποιος θέλει να είναι ειλικρινής με τον εαυτό του, να γνωρίσει το σώμα του, να το δεχτεί, να δεχτεί την ανδρική και τη θηλυκή του πλευρά ,χωρίς να "φοράει" στον εαυτό του συμπεριφορές και σωματικές πόζες που επιβάλονται από την πορνο-κουλτούρα και που απέχουν έτη φωτός από τον πραγματικό του εαυτό, όποιος θέλει να βρει τον εαυτό του και να τον ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΕΙ χωρίς καμία ενοχή, το έχει κάνει. Κανείς άλλος δεν σου φταίει αν δεν τολμάς εσύ να παραδεχτείς και να αποδεχτείς το εαυτό σου στο τώρα. Πραγματικά χρειάζεται πολύ περισσότερη δύναμη να κρύβεται κανείς παρά να κάνει το αντίθετο. Μου φαίνεται πραγματικά πολύ δύσκολο να γεμίζει κάποιος τον εαυτό του με ενοχές ή να κρύβει την σεξουαλική του ταυτότητα για να μπορεί να καυλώνει παίζοντάς τον "στρέιτ". Χρειάζεται μεγαλύτερη προσπάθεια η δυστυχία παρά η ευτυχία του ανθρώπου. Μου φαινόταν ανέκαθεν δύσκολο πράγμα η συμπλεγματικότητα, η ψυχική αρρώστια, η απομάκρυνση από τον ίδιο σου τον εαυτό...η δυστυχία...