Τις προάλλες βρέθηκα σε μία γυναικοπαρέα -όλες γύρω στα 30- και η πιο τολμηρή αναφερόταν στους άνδρες με τον χαρακτηρισμό «κρέας». Στους ωραίους μόνο, οι άλλοι ήταν ανάξιοι λόγου. Δεν σας κρύβω ότι με σόκαρε αυτή η άνεση. Ίσως γιατί με τους φίλους μου είμαστε πιο διακριτικοί, πιο ευγενικοί στους χαρακτηρισμούς. Όχι ότι κι εμείς μεταξύ μας δεν λέμε τέρατα, αλλά αυτό θεωρώ ότι ξεπερνάει κάθε αίσθηση μέτρου.Ίσως τελικά αυτό να είναι το πρόβλημα. Το μέτρο και κυρίως η έλλειψή του. Τα υγιή πρότυπα και η διαστρέβλωσή τους.Ευτυχώς υπάρχουν πολλά κορίτσια και αγόρια που είναι, αυτό που λέμε, κανονικά και που τόσο έχει παρεξηγηθεί τα τελευταία χρόνια. Δεν είναι κακό το κανονικό, το παραδοσιακό, αρκεί να μην σημαίνει αγκύλωση στο παρελθόν.