Μα έτσι όπως το λέτε, κύριε leighton, ούτε ο...Μένγκελε, με το συμπάθειο. Οι καλλιτέχνες είναι ανέκαθεν όντα ιδιόμορφα, αυτοκαταστροφικά ενίοτε, έξω απ'τα επίγεια-αν θέλετε. Τι θα τους κάνουμε, θα τους εξοντώσουμε; Κι αν τους μελετήσετε, όπως λέτε, ποιο θά'ναι το πόρισμα; Ότι καταστρέφονται οικειοθελώς και άρα δεν χρήζουν προσοχής, σημασίας; Τι ειν' αυτά που μας λέτε βραδιάτικα; Εσείς μπορεί νά'στε ψυχολόγος, εγώ όμως έχω φάει τους ψυχολόγους, τους ψυχιάτρους και τα ψυχοφάρμακα με το κουτάλι, συνεπώς τους θέλω πιο ανθρώπινους και λιγότερο ''πειραματιστές''.Αυτά!