Τρομαζω.Βλεπω αμαθεις ανθρωπους να μεταχειριζονται με στομφο πομπωδη ορολογια ωσαν αυθεντιες, για να στηριξουν κατ ουσιαν ατοπες αποψεις..Επισης βλεπω κ εναν ακρατο στρουθοκαμηλισμο.Οταν τα παιδια βομβαρδιζονται απο μιαν ακρατη ευτελεια,απο αθλια μουσικα ακουσματα της ποπ ,απο εικονες με χυδαια ,ρηχα ημιγυμνα προτυπα -το μονο αντισταθμισμα ειναι τετοια εκπληκτικα δειγματα πολιτισμου με ανοιχτομυαλη σκεψη,οπως το τραγουδι ο Κεμαλ.Και καθολου τραυματικο δεν ειναι,εχει γλυξκο σκοπο που απαλυνει το οποιο στοιχειο θλιψης-μηπως τα παραμυθια των παιδιων δεν εχουν μεσα στοιχεια τρομου,βιας,θανατου??Τι κοντοφθαλμη η οπτικη που μας παραθεσατε.Διολου "πριγκιπικη".Ναι, αν η αξιολογηση στα σχολεια γινει με τετοια μυαλα σιγουρα θα σημανει την απολυτη ισοπεδωση της Παιδειας ,καθως θα μεινουν μονο οι κοινοτυποι ,πληρως υποταγμενοι,διεκπεραιωτικοι υπαλληλισκοι να διδασκουν τα αμοιρα παιδακια μας.