δυο χρονάκια πέρασα σε μια εταιρία με προιόντα τεχνολογίας ... ημουν 09:00 με 19:00 στην καλύτερη περίπτωση , στη χειρότερη έφευγα 22:00 (μεθερμηνευόμενον, no life) , για να μην πω για μια φορά που είχα κάτσει 09:00 με 18:00 της ΑΛΛΗΣ μέρας (ναι, είχα ξενυχτήσει, οχι κοιμηθεί, ΞΕΝΥΧΤΗΣΕΙ στην εταιρία να μαζεύω δικαιολογητικά και να φτιάχνω προσφορά για να μπούμε σε διαγωνισμό τελευταία στιγμή... φυσικά όταν παίρναμε τη δουλειά, κανένας έπαινος , κανένα bonus ... όταν γινόταν κάποιο λάθος??? κανένα έλεος! Και ένα δείγμα της λεκτικής μεταχείρισης?? "Φτιάχνω" στον υπολογιστή την "πλάτη" του κουτιού του νέου προιόντος που θα μας έστελναν απο έναν οίκο που συνεργαζόμαστε, ωστε να βγεί στην ελληνική αγορά ... μετά απο συνεννόηση με το εξωτερικό πάω να ανακοινώσω με χαρά οτι η εικόνα που φτιάξαμε είναι όπως ενέκρινε και το έστειλα εξωτερικό να τυπώσουν και να μας στειλουν τα κουτιά, η απάντηση ήταν επι λέξει: "Εχω παραγγείλει 3.000 κομμάτια, αν έρθει λάθος, θα στα χώσω στον κ@λ@"! Στη συγκεκριμένη δουλειά γύρναγα κάθε βράδυ σπίτι κι έκλαιγα , πήρα κιλά απο τη στεναχώρια και , και... Να μην πολύλογώ , το καλύτερο που μου συνέβη και δεν το μετάνιωσα ποτε, είναι οτι μετά απο λίγους μήνες απο το συγκεκριμένο συμβάν, απολύθηκα (συγγνώμη , αλλα δεν θα έκανα με όσα περνούσα και τη χάρη να παραιτηθώ!)5 χρόνια μετά , κρατάω επαφές με όσα παιδιά έμειναν (έφυγαν κι άλλοι μετά απο μένα) που μου λένε οτι η εταιρία έχει πάρει τη κατρακύλα (νεύρα x 10!) το μισό προσωπικο που έχει μείνει κάνει τη διπλή δουλειά ΚΑΙ ... GET THIS... απέλυσαν μέχρι και τη καθαρίστρια (μεσόκοπη γυναικούλα που τη τραβολογάγανε και στα σπίτια της οικογένειας) και τώρα τα παιδιά μέχρι και τις τουαλέτες στους ορόφους τους καθαρίζουν!