Δεν είναι μόνο οι χρυσαυγίτες κι ο Γιακουμάτος. Έχω διαβάσει και κάποιο άρθρο από προφέσορα στο Βήμα της Κυριακής για την επαναφορά της θανατικής ποινής. Πριν από κάνα δυο χρόνια δε θυμάμαι. Έγραφε τότε που ο ''μ' ανάβης'' είχε βιάσει και σκοτώσει μία άτυχη στη βόρεια Ελλάδα. Και ζητούσε να επαναφέρουμε την θανατική ποινή ''για ειδικές περιπτώσεις'' σαν εκείνον.Όπως καταλαβαίνετε ο καθένας λέει το μακρύ του και το κοντό του για το ποια θεωρείται ''ειδική περίπτωση'' και αν ξαναξεκινήσουμε τέτοια παλιοδουλειά, μπορεί και να θανατώσουμε μέχρι και τον νέο Νέλσον Μαντέλα.Ύστερα αυτά, πέρα από φρικιαστικά – άνθρωπος να σκοτώνει άνθρωπο νόμιμα σε εποχή ειρήνης; – είναι και χαζά. Τέτοια μέτρα δεν αποδίδουν καθόλου περιστολή. Οι άνθρωποι που φτάνουν στο σημείο να διαπράξουν ειδεχθή εγκλήματα είναι άρρωστοι, , δεν έχουν καθόλου διαυγεία ούτως ώστε να δουν τι τους περιμένει. Σέρνονται απ' την παραφορά τους. Και όταν βλέπουν, αυτό, αντί κυρίως να τους φοβίζει και να τους σταματά, κυρίως τους κάνει πιο εξημμένους και τους ωθεί. Όσοι υποστηρίζουν πως με την θέσπιση της θανατικής ποινής θα αποτρέψουν έναν άρρωστο να διαπράξει το έγκλημα, ή τρέφονται με βλίτα και δεν έχουν σχηματίσει ιδέα τι εστί αρρώστια, ή το υποστηρίζουν για να παράγονται μέσα τους τα βλεδυρά συναισθήματα που αγαπούν.Αν θέλουμε να 'κάτσει' το έγκλημα στην Ελλάδα, να τι να κάνουμε: Να κόψουμε τις μαλακίες: δεν πληρώνω, σηκώνω τις μπάρες στα διόδια κ,λπ. Γιατί όταν 100.000 άτομα που βρίσκονταν στο μέρος της νομιμότητας περνούν στο πρώτο στάδιο της παρανομίας, τα 10.000 άτομα που βρίσκονταν στο πρώτο στάδιο της παρανομίας προχωρούν στο δεύτερο. Και τα 1.000 άτομα που βρίσκονταν στο δεύτερο στάδιο της παρανομίας, προχωρούν στο τρίτο, όπου ήταν 10 και γίνονται 1,010.