#1 σε καταλαβαίνω γιατί και για μένα τα γενεθλια είναι πολύ σημαντικά, κάτι το οποίο το είχα ξεκαθαρίσει από πολύ νωρίς στο φίλο μου, γι' αυτόν τα δικά του δεν ήταν καθόλου αλλά του είπα για μενα είναι και θα με πειράξει αν δεν τα θυμηθείς. Αν δεν είναι ξεχασιάρης είναι πολύ άσχημο αλλά ακομα και να είναι πάλι φταίει που δεν βρήκε κάποιον από τους πολλούς τρόπους να το θυμηθει. Θυμάμαι την πρώτη χρονια ο δικός μου τα θυμήθηκε γιατί τον είχα πρήξει και τη δεύτερητου είπα βαλτο υπευνθυμηση στο κιν αλλά ποτέ δε το έκανε. Ε ειναι δυνατόν να μη θυμώσεις μετα;#6 Οι πατεράδες δεν είναι πιθανόν να πέθαναν από κάτι κληρονομικό; πολύ προφανές δεν είναι; τι καταρες και βλακείες ακούμε. Μάλλον δεν μπορείτε να αναλάβετε την ευθυνη για τις επιλογές σας!