Μα αν ανέβει το ΦΠΑ, ο κάθε ελ. επαγγελματίας θα πρέπει να το μετακυλήσει στον καταναλωτή ή θα πρέπει να κρατήσει την τιμή σταθερή και έτσι να έχει χασούρα. Αν συμβεί το ένα, χαμένοι είμαστε εγώ και εσύ. Αν συμβεί το άλλο, χάνει το μικρομαγαζάτορας. Το ΦΠΑ είναι παράλογο, πόσο μάλλον όταν αυτό είναι 23%, το 1/4 της τιμής δηλαδή. Δεν σχολιάζω καν το γεγονός πως οι υπέρογκοι φόροι, δεν πάνε σε νοσοκομεία και σχολεία, αλλά στις τράπεζες. Για αυτό που λες για την ασφάλιση: το δικαίωμα στην ασφάλιση είναι ιερό και δεν πρέπει να κοστίζει 500 και 600 ευρώ το δίμηνο. Η έννοια ασφάλεια, φάρμακα, περίθαλψη, υγεία, παιδεία δεν πρέπει να συνοδεύεται από τη λέξη κόστος. Οι καφετέριες και τα τυροπιτάδικα μπορεί να ανοίγουν διαρκώς αλλά ο κύκλος ζωής τους είναι επίσης πάρα πολύ μικρός. Στη Θεσσαλονίκη,από όπου είμαι, ένα χόμπι μου είναι να βάζω στοιχήματα με τους φίλους μου για το πόσο γρήγορα θα κλείσει το τάδε φαγάδικο ή η τάδε καφετέρια- έχει τύχει να κλείσουν και σε ένα 6μηνο. Τι λέμε τώρα, όλοι ξέρουμε πόσα λουκέτα μπαίνουν καθημερινά. Οι εφοπλιστές δεν πληρώνουν φόρο. Και δε με νοιάζει αν εκεί που είχαν κέρδη 500 δις το χρόνο, έπεσαν στα 400 δις το χρόνο (τυχαία τα νούμερα). Όπως λες και για τον ταρίφα, που κάποτε η άδειά του κόστιζε 300.000 (άλλη φούσκα αυτή) και τώρα πρέπει να ζήσει με λιγότερα, ας ζήσει και ο εφοπλιστής με λιγότερα. Μπορείς να αντιληφθείς την ειρωνεία της κατάστασης ε; Ο εφοπλιστής έχει σκάσει στα κέρδη τόσα χρόνια, έχει εξασφαλίσει τα τρισέγγονά του και ο κάθε μπουφετζής, αγκομαχά για το ψωμί του. Είναι άλλη κουβέντα τι τρόπους μεταχειρίζεται για να εξασφαλίσει την αξιοπρέπειά του και στο προηγούμενο σχόλιό μου, ακριβώς αυτό είπα: είναι καιρός να κόψουν ορισμένοι τις κουτοπονηριές και να καταλάβουν πως σε συλλογικά προβλήματα, δεν υπάρχουν ατομικές λύσεις. Ο κοινωνικός αυτοματισμός ευνοεί μόνο όσους θέλουν τους εργαζόμενους διασπασμένους, για να περνάνε τα μέτρα τους.