Συμπάσχων κι εγώ. Εντελώς αδιανόητο να παρατήσω ένα αναγνωρισμένο βιβλίο και ακόμα πιο πολύ αν είναι κλασική λογοτεχνία. Γιαυτό το λόγο πριν αγοράσω διαβάζω λίστες, reviews, summaries και μόνο αν μου κινήσει το ενδιαφέρον το ξεκινάω. Η συνειδητή απόκτηση όμως ενός βιβλίου είναι το σημείο χωρίς επιστροφή. Πρέπει να διαβαστεί.Το αποτέλεσμα αυτής της μανίας (και ανεπανάληπτο προσωπικό κατόρθωμα) είναι πως ολοκλήρωσα τον Οδυσσέα. Όποιος το έχει διαβάσει γνωρίζει πως πρόκειται για ένα παραλήρημα που διαρκεί για πάνω από 900 πυκνογραμμένες σελίδες. Μου πήρε 6-7 μήνες καθημερινής αγωνίας. Από την άλλη το catch22 το θεωρώ αριστούργημα. Το έχω διαβάσει 2 φορές στα αγγλικά και μία στα ελληνικά. Δεν μπορώ να φανταστώ για ποιό λόγο θα το παρατούσε κάποιος.Γούστα...