#2Δεν θα χτυπάς καθόλου το κεφάλι σου στον τοίχο αν τον αφήσεις! Μου θύμισες πάρα πολύ εμένα με την ιστορία και τις ηλικίες σας. Ο κάθε άνθρωπος, όμως, είναι διαφορετικός. Όπως είπε πολύ σωστά και η α,μπα πρέπει να είστε μια ομάδα. Δίπλα - δίπλα, όχι απέναντι. Αλλιώς δεν έχει νόημα. Ζήσε! Και όταν λέω "ζήσε" δεν εννοώ να πας με πολλούς άντρες, να αναλώνεσαι σε ηλίθια ραντεβού, να κάνεις άσωτη ζωή κτλ. Φτιάξε τον κύκλο των γνωριμιών σου, καλλιέργησε την σχέση σου με τους φίλους σου γιατί τίποτα δεν είναι δεδομένο. Οι πραγματικοί φίλοι θα σου σταθούν για πάντα. Βγες με τις παρέες σου, αφιέρωσε χρόνο. Συζήτησέ το και μαζί του και διαχώρισε πότε είναι να βγείτε και να κάνετε πράγματα μαζί που θα σας χαλαρώσουν, θα σας αναζωογονήσουν σαν ζευγάρι και πότε θα κάνεις πράγματα για ΣΕΝΑ. Εκείνος έχει φίλους; Πότε τους βλέπει; Είσαι η μόνη "θεά" γι αυτόν;; Σκέψου καλά και θα βρείς μόνη σου την απάντηση!! Καλή τύχη!Υ.Γ. Για τους γονείς, δεν σχολιάζω καν!