δεν μπαινω στη διαδικασια γιατι απλά δε με ενδιαφέρει το γνωστο γαϊτανακι της γηπεδικης ημιμαθειας διανθισμένο με κατά καιρούς ψαγμενα λινκ ή ονοματα, που περναει με θαυμαστη ταχυτητα απο τον 902 στη Βαρκιζα, στον Στάλιν, για να ξαναγυρίσει στην...Β.Κορέα = η απόλυτη νεοελληνική πνευματική τρικυμία. Το χεις μαθει αυτό το ποιημα αλλά δε μ ενδιαφερει να το ξανακουσω ή να σε κερδίσω. Η αρχική μου τοποθέτηση εστιάζει στην έλλειψη σεβασμού απέναντι σε έναν σχολιαστή που βγήκε να παραθέσει κάτι συγκροτημένα και μετρημένα, και πεσανε οι ελληνάρες να τον ειρωνευτούνε. Αν δεν θες να ακούσεις τι λέει ο άλλος και να σχολιάσεις κάτι επ αυτού, καλύτερα μην πεις τίποτα.