"Η θρησκευτική πίστη είναι ο μοναδικός (και τελευταίος ακόμα) τομέας στη ζωή όπου η έλλειψη τεκμηρίων θεωρείται προτέρημα". Αυτή είναι μια πραγματικότητα που έχει λογική, κατά την άποψή μου, και είναι η εξής: Το να πιστεύεις σε κάτι, προϋποθέτει την έλλειψη επαρκών στοιχείων που να πιστοποιούν την ύπαρξή του (αυτού του "κάτι" - ο,τιδήποτε). Εάν υπήρχαν τεκμηριωμένες αποδείξεις για ένα θέμα, δε θα χρειαζόταν να "πιστέψεις" σε αυτό, διότι θα ήταν από μόνο του αυταπόδεικτο. Όπως είναι η επιστήμη. Δε χρειάζεται να πιστέψεις ότι ο εγκέφαλος κινεί τις λειτουργίες του σώματός σου, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να το μάθεις και να πας παρακάτω. Η όλη έννοια της πίστης λοιπόν, έχει να κάνει περισσότερο με τη φιλοσοφία σύμφωνα με την οποία ζεις την ζωή σου. Άλλος διαλέγει να πιστεύει σε έναν Θεό, άλλος στον Θεό, άλλος στην κοπέλα του, άλλος στον εαυτό του και κανέναν άλλο κλπ. Όλα αυτά, χωρίς να έχουμε επαρκείς αποδείξεις ότι αυτό στο οποίο πιστεύουμε μας κάνει καλό, μας κάνει γενικότερα κλπ. Ας μην δαιμονοποιούμε την κινητήριο δύναμη του καθενός. Και τέλος πάντων κ οι πιστοί, ας προσπαθήσουν να τοποθετήσουν στην σωστή κλίμακα την πίστη τους για να τελειώνουμε και να μην πρήζουν και ούμπαλα.