Πριν κάποια χρόνια στη δουλειά, ήρθε ως εισηγητής ένας τύπος που κάπως μου γυάλισε-πράγμα σπάνιο-γιατί ήταν σοβαρός μεν, αλλά όχι σοβαροφανής, μην πολυλογώ, αυτό που λέμε, έξυπνος, καλλιεργημένος, με χιούμορ, σκληρός αλλά και τρυφερός, τι να σας λέω...Μεσολάβησε ένα διάστημα μετά και τις διακοπές του Πάσχα, ίσως 39 ημέρες από την Ανάσταση, μέχρι να ξανα-έχει μάθημα. Ψιλοχτυπούσε η καρδούλα μου όταν είδα να παρκάρει. Μπήκε.Αυτός: Χριστός Ανέστη, τι γίνεται;Εγώ: Ε; Μετά θυμήθηκα ότι το Χριστός Ανέστη λέγεται για 40 μέρες, ότι τον είχα ακούσει να λέει κάτι πάτερ-μάτερ στο τηλέφωνο και ότι η κρίση μου στα γκομενικά ήταν goddamned.Ο Θεός να σ'έχει καλά Α,μπα μου, συνάχι μ'έπιασε απ'τα γέλια!