#3 Η απάντηση σχετικά με το ότι πιστεύει δήθεν η κοινωνία ότι χρειαζόμαστε χρόνο μετά από χωρισμό ήταν κάπως ισοπεδωτική. Μην ξεχνάμε ότι οι άνθρωποι αντιδρούμε διαφορετικά. Όπως ποτέ δεν με ξένισε όταν φίλες μου μπαίνανε σε μία σχέση αμέσως μετά το τέλος μίας άλλης, έτσι αναμένω να μπορεί κάποιος άλλος να κατανοήσει ότι για μένα είναι ανάγκη να μείνω μόνη. Ξέρω πια ότι θα περάσουν περίπου 8-12 μήνες για να μπορέσω να τους βγάλω από μέσα μου, για να συνέλθει η προσωπικότητά μου και να μπορώ να με δω πια ως αυτόφωτη, παρόλο που εγώ τους χώρισα και δεν ήθελα να είμαι πια μαζί τους. Αυτούς τους μήνες νιώθω λες και είμαστε ακόμα μαζί, παρόλο που δεν είμαστε, μιλάω συνέχεια για αυτούς, κλπ. Δεν το συζητάω καν να μου έρθει όρεξη για κάποιον άλλο, θα νιώθω λες και τους απατάω (και δεν με ενοχλεί καθόλου αν αυτοί έχουν κάνει άλλη σχέση). Γενικά, ακούω τον εαυτό μου, δεν τον περιορίζω, δεν του το θέτω, έτσι λειτουργώ. Αν μείωνα αυτό το χρονικό διάστημα και έφτανα στα ίδια επίπεδα σε μικρότερο χρόνο θα ήταν μία καλοδεχούμενη έκπληξη. Ειδικά την τελευταία φορά το προσπάθησα για να μην χάνω χρόνο, αλλά δεν μου βγαίνει. Το πρόβλημα είναι ότι μετά τους 12 μήνες που δεν νιώθω έτοιμη θα μου πάρει και άλλους 6-12 μήνες που είμαι έτοιμη και έχω όρεξη αλλά δεν γνωρίζω και κάποιον κατάλληλο (εννοώ να μου αρέσει, να του αρέσω, και να ταιριάζουμε στο τι θέλουμε παρακάτω) οπότε υπάρχει μεγάλη καθυστέρηση.