Από την ανάρτησή σας, λοιπόν, κύριε Δημοκίδη, με βάση τα πρώτα σχόλια που ακολουθούν, συνάγεται μάλλον αβίαστα το συμπέρασμα "Καλά να πάθει, λοιπόν" (κάπως έτσι λέγεται το karma is a bitch στα χωριά μας). Και ίσως αυτό να ισχύει. Δεν αφορά, όμως, κανέναν αν δικαίως η μοίρα επέστρεψε στον συγκεκριμένο άνθρωπο τη μάχαιρα επειδή κλώτσησε έναν ανυπεράσπιστο ή επειδή έδερνε τη γυναίκα του ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με ένα πρόσωπο που άσκησε ή δεν άσκησε βία. Έχουμε να κάνουμε με την επέλαση ενός φαινομένου που έχει τη βία ως σημαία, ιδεολογία και εργαλείο του. Εδώ ο κόσμος χάνεται, κάθε μέρα διακομίζονται στα νοσοκομεία μαχαιρωμένοι, γρονθοκοπημένοι, καμμένοι από τους αυτουργούς της επίθεσης αυτής. Κι εσείς επιλέγετε να το βγάλετε από το πολιτικό και κοινωνικό του πλαίσιο για να μιλήσετε για μια προσωπική περίπτωση. Να δείξετε το δέντρο και όχι το δάσος. Και το αποτέλεσμα, βέβαια, βάσει των σχολίων, πάντα, είναι ένα ματς μεταξύ υποστηρικτών του ΚΚΕ και υποστηρικτών του αναρχικού χώρου, ενώ η Χρυσή Αυγή μένει έξω από τη συζήτηση. Ή, στην καλύτερη, εμφανίζεται ως το τιμωρό χέρι του κάρμα. Αυτό καταφέρατε, την ημέρα και την ώρα που προχωρήσατε σε αυτή τη δημοσίευση και με τον τρόπο που το κάνατε. Θα περίμενε κανείς από κάποιον με τη δική σας πείρα, προτού δημοσιεύσει (κι ακόμα περισσότερο προτού αναδημοσιεύσει) οτιδήποτε, να σκεφτεί: ποιος ωφελείται;[AΠΑΝΤ. ΑΡΗ: Το karma is a bitch το απέρριψα - τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα. ; Ποιος ωφελείται που οι εχθροί της Χρυσής Αυγής αντί να συνεργαστούν κάθονται και τσακώνονται μεταξύ τους και δέρνουν ο ένας τον άλλον; Δεν σας φταίω εγώ που παρουσίασα το τι συμβαίνει, αλλά το ίδιο το γεγονός ότι αυτά συμβαίνουν. ]