Έχεις απόλυτο δίκαιο βρε Κουρτσιο. Το πρόβλημα είναι ότι για να έχεις τέτοιες ωραίες ιστορίες, πρέπει να έχεις και ζωή μακρυά από το πληκτρολόγιο. Καταλαβαίνεις ε; Catch 22 - δεν προλαβαίνω να σε διασκεδάζω με τις ιστορίες μου γιατί είμαι απασχολημένος να τις ζω. Σου ζητώ να έχεις υπομονή και να προσπαθήσεις να πάρεις ότι περισσότερο μπορείς από την κάθε ιστορία που μοιράζομαι. Ίσως να την διαβάζεις περισσότερες φορές, ίσως ακόμη ακόμη να την διαβάζεις δυνατά. Καλή ιδέα είναι να τις διαβάζεις δυνατά αλλά όχι με την δική σου αλλά με άλλες, ψεύτικες, φωνές. Θα πρότεινα επίσης να γράφεις για την κάθε ιστορία μου και μια περίληψη με περιγραφή πως σε έκανε να νιώσεις, τι εννοεί ο ποιητής, ανάλυση του λεξιλογίου και άλλα τέτοια λογοτεχνικά. Θα σε απασχολήσουν όλα αυτά μέχρι μια άλλη ερώτηση εδώ στην Α,μπα τραβήξει από τα άδυτα της μνήμης μου μια ακόμη από τις ιστορίες μου που ξέρω πόσο λατρεύεις. Υπομονή λοιπόν φίλε μου Κουρτσιο, υπομονή και θα ανταμειφτείς σύντομα. ΥΓ: Σε ευχαριστώ για την αγάπη σου :-)