κάθε μέρα κάθονται δίπλα μου στο ΚΤΕΛ αυτές οι γυναίκες-νίντζα και ποτέ δεν μού δημιούργησαν πρόβλημα με την πίστη τους ούτε με στραβοκοιτούν που είμαι ντυμένος κάπως έξαλλα και πάντα μου χαμογελάνε όταν κατεβάινουν στην στάση κοντά στο μοναστήρι τους. Γιατί να τους επιτεθω;