Καταλαβαίνω τις ανησυχίες της κοπέλας, αλλά νομίζω πως τα 7χρονα δεν είναι και τόσο ειρηνικά όσο θα θέλαμε να πιστεύουμε. Κοιτάζοντας πίσω στην παιδική μου ηλικία, θυμάμαι μπόλικους καυγάδες, σπρωξίματα και άλλα τέτοια. Καυγάδες κυρίως στα παιχνίδια (ήταν γκολ ή άουτ, ποιός τα έφτυσε πρώτος, ποιόν θα έχουμε στην ομάδα μας) αλλά και κάποια για άλλα θέματα (bullying, βαθμοί, η παρέα σου ενάντια στην παρέα μου κα). Προσωπικά είχα γυρίζει σπίτι με σκισμένα και σκονισμένα ρούχα και με κάνα δυο μελανιές κάποιες φορές αν και οι δικοί μου πάντα με αποθάρρυναν έντονα από τις βίαιες λύσεις. Επίσης η εμπειρία μου είναι πως όταν ένα παιδί λέει : θα τις φάω αλλά και θα ρίξω και εγώ μερικές - είναι αυτός που αντιδρά στην καταπίεση από τον μεγαλύτερο bully σφίγγοντας τα δόντια και λέγοντας όχι ενώ ξέρει πως θα τις φάει. Σίγουρα αυτά είναι μια από τις οπτικές γωνίες, και ίσως η ανησυχία της κοπέλας να έχει βάσιμες αιτίες, απλά είναι η δική μου και είπα να την αναφέρω. ΥΓ: Εγώ πάντως τα παιδιά μου τα προσέχω πολύ για τέτοια σημαδια και όταν είναι αρκετά μεγάλα, θα μιλήσω μαζί τους για όλα τα σημαντικά αυτά θέματα εκτεταμένα. Επίσης όμως, γιατί ποτέ δεν ξέρεις θα τα γράψω και σε κάποια σχολή αυτοάμυνας. Κάλιο γαιδουρόδενε..