Αυτό που θέλει να πει ο ποιητής Φώντας είναι πως ο φασισμός χρησιμοποιείται απο μία τάξη (εχμ, την αστική) σε βάρος μιας άλλης (εχμ, της εργατικής).Ο βαθύτερος λόγος ύπαρξής του και ανάπτυξής του σε συγκεκριμένες ιστορικές στιγμές είναι να δημιουργήσει τις συνθήκες εκείνες που θα εντείνουν την εκμετάλλευση της μιας τάξης από την άλλη, βάζοντας τους φασίστες μπροστά να κάνουν τη βρώμικη δουλειά που ο επίσημο αστικό κράτος, δηλ. τα επίσημα αφεντικά δεν τολμούν ανοιχτά να κάνουν.Αυτό επιβεβαιώνεται κατ'αρχήν ιστορικά (βλέπε Γερμανία, όπου οι Ναζί το πρωτο πράγμα που κάνανε όταν πήραν την εξουσία ήταν να κλείσουν ολα τα συνδικάτα/σωματεία και να φυλακίσουν/σκοτώσουν τους πρωτοπόρους εργάτες, ώστε να επικρατήσει ενα κλίμα 'σκάσε και δούλευε και μη ζητάς πολλά'). Και επιβεβαιώνεται και τώρα (βλέπε ΧΑ: διαίρει και βασίλευε των ελλήνων εργατών-υπαλλήλων με τους μετανάστες, μίσος και κυνηγητό προς το οργανωμένο κίνημα, δουλεμπορικά γραφεία της ΧΑ στο Πέραμα, σε αγροτικές περιοχές κλπ που σπάνε τις συλλογικές συμβάσεις και βάζουν κόσμο να δουλεύει για τα μισά μεροκάματα και το παρουσιάζουν και ως 'κατάκτηση').Φυσικά και μπορείς να είσαι κατά του φασισμού ακόμα κι αν δεν συμφωνείς με την ταξική ανάλυση του φαινομένου. Αλλά σε αυτή την περίπτωση η αντιπαράθεσή σου δε θα χτυπάει, κατά τη γνώμη μου, την αιτία που γεννάει αυτό το απάνθρωπο φαινόμενο. Κι αν δεν καταλάβουμε και χτυπήσουμε την αιτία, θα είμαστε καταδικασμένοι να κάνουμε τα ίδια λάθη ξανά και ξανά. Αυτό νομίζω μας διδάσκει η ιστορία.