> είδαμε κόμματα με προγραμματική και ιδεολογική ταύτιση στο 90% των θέσεών τους (π.χ. Δημοκρατική Συμμαχία και Δράση στις εκλογές του 2012) να μην καταφέρνουν να συνεργαστούν με αμοιβαία καταστροφική συνέπεια.Η ιδέα είναι ότι αν το κόμμα Α παίρνει α% των ψήφων και το κόμμα Β παίρνει β%, τότε ο συνασπισμός των δύο κομμάτων θα πάρει α% + β%. Αυτό όμως προϋποθέτει ότι οι ψηφοφόροι αποφασίζουν λογικά, πράγμα που δεν ισχύει. Το Μάιο του 2012 η «Δράση» και η «Δημιουργία, ξανά!» είχαν πάρει γύρω στο 2% το κάθε κόμμα. Τον Ιούνιο του 2012 αποφάσισαν να συνεργαστούν, ώστε ο συνασπισμός τους να πάρει 2% + 2% = 4% και να μπει στη Βουλή. Πήρε όμως μόλις 1,5%. Φαίνεται ότι αρκετοί ψηφοφόροι του άφθαρτου Τζήμερου θεώρησαν προδοσία τη συνεργασία του με τον παλιό πολιτικό Μάνο και αρκετοί ψηφοφόροι του Μάνου δε συμπαθούν τον Τζήμερο. Αυτοί προτίμησαν να μην ψηφίσουν τον πολιτικό της εκλογής τους, προκειμένουν να μην ψηφίσουν μαζί και τον άλλο. Έτσι 1 + 1 κάποιες φορές δεν κάνει 2, αλλά 1!