Εξαιρετικη!Μακαρι αυτο να το εβλεπαν ολοι οι Ελληνες, ολοι αυτοι που τρωγοντας κοψιδια και ακουγοντας σκυλαδικα δεν μπορουν να κατανοησουν το τι χρειαζεται για να "παιξεις μουσικη", οπως το λενε τοσο επιφανειακα και αφελεστατα.Αν δεχεστε κριτικη, δυο μικρες παρατηρησεις...Ο τιτλος προϊδεαζει για αδυναμια της πιανιστριας, που ισα ισα, το βιντεο καθε αλλο αποδεικνυει, καιΤο τελος...το τελος ρε παιδια. Δε μπορεις να πεις για ενα κονσερτο, οταν το παιζες απο κει που δε το περιμενεις, οταν εισαι μπροστα σε εκατονταδες κοσμου, οι περισσοτεροι των οποιων γνωστες, οταν παραμεριζεις οσα εχεις στο μυαλο σου εκεινη τη στιγμη...ε δε μπορεις να πεις οτι ειναι απλα "καλο και μελωδικο". [Σχόλιο Άρη: Για το τέλος απλώς πείραξα το γνωστό λογοπαίγνιο "τέλος καλό όλα καλά..." χωρίς να θέλω να προδώσω πολλά για την ανατροπή, όπως άλλωστε και με τον τίτλο :)]