Εγώ αντίθετα θεωρώ πολύ εύστοχη την απάντηση. Μέσα από την μόρφωση και την πνευματική καλλιέργεια εξελίσσεται και ωριμάζει κανείς. Μέρος αυτού ειναι η πλήρης αποδοχή του εαυτού σου (και οχι ΑΡΚΕΤΗ) και αυτο γίνεται τρόπος για να μάθεις να αποδέχεςαι και τους άλλους, ακόμη και αν θεωρείς ότι οι απόψεις τους ειναι σεξιστικες και ρατσιστικές, ακόμη και αν θεωρείς πως οι απόψεις τους ειναι εγκληματικές δε μπορείς να τους σωφρονισεις, παρά μόνο να τους προειδοποιήσεις για τις οποιεσδήποτε συνέπειες. Όλα βέβαια εξαρτώνται από τις περιπτώσεις, αλλά δε βλέπω το λόγο γιατι να πρέπει να διδάξει ή να καθοδηγήσει τον οποιοδήποτε. Να τσακώνεται για να αλλάξει την αντίληψη των άλλων. Η οικογένεια του ειναι και θα ειναι για πάντα οικογένεια του, αλλά μέχρι εκει. Δεν υπεύθυνος κανένας για κανέναν. Με τις υπόλοιπες σχέσεις τα πράγματα ειναι διαφορετικά γιατι εκει μια τέτοια διάφορα στις απόψεις θα σήμαινε πως δεν ταιριάζετε και εκει τελειώνεις τη σχεση, δεν προσπαθείς να αλλάξεις το μυαλό του αλλού. Γιατι απλά δε σημαίνει πως οι δικές σου απόψεις ειναι σωστές για όλους, αλλά σωστές για σένα και αυτο έχει μεγάλη διάφορα. Και σκεφτείτε το και αλλιώς, ποια η διάφορα κάποιου που ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ μια πολιτική ακραία άποψη από κάποιον που ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ μια πολιτικώς ορθή άποψη?! Το νόμισμα ειναι το ίδιο!