Σ ευχαριστώ αγαπητή φίλη,νομίζω όμως, ότι δεν έγινα πλήρως κατανοητή.Πάντα έχει σημασία γιατί συμβαίνει κάτι,ανεξάρτητα από το αν η κατανόηση της αιτίας θα επηρρεάσει την τελική έκβαση. Με εντυπωσίασε η πλήρης απουσία αναφοράς οποιουδήποτε συναισθήματος,απλά παρέθεσε την πορεία της σχέσης πολύ επιφανειακά,σαν να φοβόταν μήπως επικριθεί;Σαν να μην μετέχει (και να μην μετείχε) συναισθηματικά γενικώς;Θα επιμείνω σ αυτό,γιατί είναι ένα από τα κλειδιά της ιστορίας.Ο γάμος προφανώς τελείωσε καιρό πριν,γι αυτό και ο σύμβουλος στον οποίο αποτάνθηκαν δεν κατάφερε να προσφέρει και πολλά.Το τέλος ήταν προαποφασισμένο μάλλον. Τώρα ασχολούμαστε με τον απόηχο:εραστής,διαδικασία διαζυγίου,τι θα συμβεί με τα παιδιά. Διαζύγιο θα δρομολογηθεί έτσι κι αλλιώς,δεν φαντάζεται κανείς ότι ο σύζυγος θα ανθίσταται αιωνίως.Ούτε θα κριθεί γιατί επιθυμεί να χωρίσει(όχι από μένα τουλάχιστον).Αποκρύπτει όμως το πιο σημαντικό:Γιατί και πώς έφτασαν ως εκεί τα πράγματα ως εκεί.Τα πλέον σημαντικά πάντα είναι όσα επιλέγουμε να μην βγάλουμε στην επιφάνεια.Αυτό ισχύει για όλους μας.