#6 Σπάνια διαφωνώ με τις απαντήσεις τις Λένας. Αυτή η απάντηση ομολογώ ότι δεν μου άρεσε. Δεν πιστεύω ότι μόνο οι γυναίκες είναι αυτές που νοιώθουν μόνες και ζητάνε το μπράβο και δεν έρχεται. Και οι άντρες έχουν τρομερή πίεση από την κοινωνία όσον αφορά τη δουλειά, την επαγγελματική εξέλιξη και μπορούν και αυτοί να νιώσουν μοναξιά μέσα σε όλο αυτό. Το άγχος του να μην μπορούν να προσφέρουν όσα θα ήθελαν στην οικογένεια τους, μπορεί να τους απομονώσει και να τους κάνει να νιώσουν μοναξιά μέσα στην ίδια τους την οικογένεια αλλά και κοινωνικά. Μπορεί οι λόγοι να είναι διαφορετικοί για τον καθένα, αλλά δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν. Επίσης νομίζω ότι οι γυναίκες μιλάνε πιο ανοιχτά σε φίλες για σκέψεις και προβλήματα, τα μοιράζονται. Οι άντρες πολύ λιγότερο - συνήθως θέλουν να μην φανούν αδύναμοι. Δεν νομίζω ότι η μοναξιά είναι αυτό που χαρακτηρίζει μόνο τις γυναίκες σε αυτές τις περιπτώσεις, αλλά και τους άντρες - ο συνδυασμός του ζευγαριού.Μπορεί να κατήγορουν τις γυναίκες και τις μητέρες για διάφορα, αλλά όταν ένα παιδί το χαρακτηρίζει η καλή του ανατροφή, ο σεβασμός και οι σωστές αξίες, τα συγχαρητήρια πάλι στη μητέρα πάνε κι ας έχει συμβάλει και ο πατέρας εξίσου. Έχει δύο όψεις το νόμισμα. Είμαι κι εγώ γυναίκα, και είμαι σχεδόν πάντα σύμφωνη με την Α μπα όσον αφορά τις γυναίκες, τις ευθύνες και τους ρόλους, αλλά το συγκεκριμένο περί του τι απαιτεί η κοινωνία και τελικά πως είναι αυτή η αρένα, μιλώντας για τις γυναίκες, το βρήκα αρκετά απόλυτο.