Διαβάζω: «Όταν πήρε μία απόφαση, (ο Σημίτης) όσο κι αν ενοχλούσε την εκκλησία, όσο κι αν έπληττε το κόμμα του και τη δημοφιλία του, την πήγε μέχρι τέλους. Και νίκησε…» Και ξαφνιάζομαι τα μάλα.Προφανώς ο αρθρογράφος θεωρεί πως ο Σημίτης νίκησε(!!) τον Χριστόδουλο στο ζήτημα για την αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες. Ας υπενθυμίσω τα γεγονότα: Τότε η Εκκλησία είχε συγκεντρώσει κάτι εκατομμύρια υπογραφές (πάνω από τρία αν θυμάμαι καλά) για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος πάνω στο θέμα, αλλά ο τότε πρόεδρος της …Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος έκανε πως δεν κατάλαβε και δημοψήφισμα δεν έγινε.Και βέβαια ηττημένη τότε βγήκε η Δημοκρατία. Απόδειξη: το πρόσφατο δημοψήφισμα την ετυμηγορία του οποίου σκανδαλωδώς ουδέποτε εφάρμοσε ο Τσίπρας παρότι ο ίδιος το είχε προκαλέσει, δίχως την παραμικρή αντίδραση από τους πολίτες!! Αυτό απλώς δεν …παίζει σε δημοκρατικά πολιτεύματα.Είναι η πιο κραυγαλέα απόδειξη της ποιότητας της δήθεν δημοκρατίας μας και της κατάντιας του πολιτεύματός μας. Για την πολιτική ποιότητα του Τσίπρα, νομίζω, δεν χρειάζεται να προσθέσω κάτι.Κι επειδή η αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες, ακριβώς όπως τα Θρησκευτικά είναι το έλασσον, ας πάω δίχως περιστροφές στο μείζον:Δημοκράτης είναι όποιος επιθυμεί να λειτουργεί η Δημοκρατίας συνεχώς, διαρκώς και επί παντός πολιτικά και κοινωνικά επιστητού. Αν ο Ιερώνυμος συγκεντρώσει υπογραφές για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για τον διαχωρισμό Κράτους –Εκκλησίας, εγώ θα το στηρίξω.Όταν κι αν διεξαχθεί, θα ψηφίσω υπέρ του διαχωρισμού. Αυτό είναι Δημοκρατία. Αν ο Τσίπρας αποφάσιζε και επέβαλλε το διαχωρισμό, για ακόμη μια φορά ο λαός θα ήταν ο ηττημένος, όχι ο Ιερώνυμος. Κι αυτό επειδή θα είχε στερηθεί για ακόμη μια φορά να αποφασίσει ο ίδιος για το Κράτος που θέλει. Αλλά είμαι ουτοπιστής: έχω εμπιστοσύνη στις αποφάσεις των πολιτών για οποιοδήποτε ζήτημα, όταν αυτοί είναι ενημερωμένοι και πληροφορημένοι διεξοδικά και πλήρως. Κάποιοι άλλοι προτιμούν το λόμπινγκ και τους δήθεν πεφωτισμένους …δεσπότες.