Καλά ήλπιζες Λένα, μας την έχεις δώσει αυτή την ευκαιρία - η μεγαλύτερη θετική επιρροή (γιατί έχεις κι άλλες πολλές θετικές επιρροές) που έχει αυτή η στήλη σε εμένα προσωπικά τα τελευταία 2 χρόνια είναι αυτό το κομμάτι της πατριαρχίας. Τόσο πολύ το είχα κάνει embrace στη ζωή μου που δεν είχα σκεφτεί και αναρωτηθεί ποτέ αν είναι λάθος - και νόμιζα ότι επειδή έφυγα στα 18 μου από την Ελλάδα, και μέχρι τώρα που είμαι 26 έχω ζήσει ΝΥ, CA και Σκανδιναβία, ότι είμαι αρκετά ανοιχτόμυαλη. Ευτυχώς που είμαι ακόμα 26 και δεν άφησα πολλά χρόνια να περάσουν. Το περίεργο είναι ότι όταν το μάθεις και το συνειδητοποιήσεις και μπορείς να το αναγνωρίσεις, βλέπεις ότι υπάρχει παντού και δεν μπορείς να καταλάβεις πώς μέχρι τώρα δεν το έβλεπες. Σαν όταν μαθαίνεις την αλφάβητα και μετά δεν μπορείς να μην διαβάσεις μια λέξη π.χ. σε μια ταμπέλα, ακόμα και αν δεν την διαβάζεις συνειδητά.Η συνδυασμός ανάγνωσης της στήλης, το ότι πριν 1μιση χρόνο βγήκα στον χώρο εργασίας (και η CEO της εταιρείας ήταν γυναίκα), το ότι βρίσκομαι στον κόσμο της τεχνολογίας όπου οι γυναίκες είναι ελάχιστες, το ότι το αγόρι μου είναι ο πιο γαμάτος τύπος και ο πιο όχι κολλημένος που έχω γνωρίσει και συγκατοικούμε εδώ και 2 χρόνια, καθώς και 2-3 βιβλία που διάβασα πάνω στο θέμα του φεμινισμού, απ'αυτά που έχεις προτείνει, μου έχουν αλλάξει πάρα πολύ τον τρόπο σκέψης. Α μπα σ' ευχαριστώ γι' αυτό! Ακόμα αλλάζω και προσπαθώ γιατί είναι πολύ δύσκολο όταν έχει γίνει τρόπος ζωής. Αλλά το πρώτο κομμάτι είναι η αυτοπαρατήρηση, και ακολουθεί η αλλαγή.