#7 Αγαπητή φίλη.Επιστρατεύοντας όλη την καλή μου διάθεση σου απαντώ τα εξής:α .ο φιλος σου δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για τις ατέλειωτες ώρες δουλειάς ,β. ο φίλος σου επίσης δεν ευθύνεται για την κατάθλιψη που περνάει. Ειλικρινά προσπαθώ να καταλάβω την λογική σου.Μιλάμε- προφανώς- για ελεύθερο επαγγελματία,ο οποίος σκίζονταν στη δουλειά και κράσαρε λόγω αυτής της αβάσταχτης πίεσης.Αν θες να τον παρατήσεις,μην επιζητάς στήριξη γι αυτό από τρίτους.Κατά βάθος, ούτε συ εγκρίνεις αυτό που κάνεις και αναζητάς κάποιον να καθαγιασει την απόφασή σου. Σκοπεύεις να παρατήσεις έναν άνθρωπο που στριμώχτηκε τόσο ,ώστε λύγισε, και θα ήθελες να το αποδεχτεί αυτό και οποιοσδήποτε τρίτος. Φυγή προ της βίας.Αυτό συμβαίνει. Δεν έγραψες ότι δεν περνούσατε καλά, τουναντίον, μετακόμισες για να μην τον χάσεις. Ποιό συμπέρασμα να βγάλουμε;Δεν επιθυμείς να τον γιατροπόρέψεις; Μην το κάνεις,ίσως βρεθεί καμιά πιο ειλικρινής με τον εαυτό της για να φτιάξει σχέση αυτός.Βρες εσύ κάποιον χαρούμενο και χωρίς επαγγελματικά προβλήματα. Εξάλλου,έτσι πράττουν όλοι.Στο πρώτο πραγματικό ζόρι,την κάνουνε.Από μας,καλή τύχη.