#3μου εχει συμβει παρομοιο προ αμνημονευτων χρονων, με συμφοιτητη.απιστευτη η χημεια και οι ωρες περνουσαν σαν νερο, και κοιμομασταν στο ιδιο κρεβατι επισης, σε εκδρομη που πηγαμε οι δυο μας.προφανως η χημεια ηταν μεσα στο κεφαλι μου και μονο. το παιδι ηταν γκει εν τελει και συνεχισαμε πολυ καιρο σαν καλοι φιλοι.προσφατως βγηκε κι απ την ντουλαπα του, ελπιζω να περναει πιο καλα τωρα. τοτε περνουσε δυσκολα...