Νομίζω πως αυτό που το σώζει είναι η απλή (αυτονόητη?) σύλληψη. Ούτε περίεργες κατασκευές, ούτε μεγαλεπήβολα οράματα. Απλές πρασινάδες και δέντρα, η βαθιά μελέτη φαίνεται στην επιλογή των υλικών, στην οργάνωση των χώρων και στις λύσεις εξοικονόμησης πόρων (βλέπε χρήση του βρόχινου νερού). Πράγμα πολύ σπάνιο για Ελλάδα, που θαμπωνόμαστε με καθρεφτάκια - βέβαια πως αλλιώς θα ανέβαινε το κόστος για να τα πάρει ο εργολάβος..αυτό όμως νομίζω ότι δεν είναι επί του παρόντος. Ας ελπίσουμε ότι θα υλοποιηθεί σύντομα και σωστά, και ότι θα απαλλαγούμε από τη μεγάλο μανία στη διαμόρφωση του δημόσιου χώρου που έχει δημιουργήσει διάφορα Ταζ Μαχάλ σε αποσύνθεση με ημερομηνία λήξης.