Acina καλησπέρα! Ήμουν σίγουρη ότι δεν είμαι η μόνη...δυστυχώς! :) Ισχύει αυτό που λες με την προβολή των ζητουμένων μας σε κάποιον άλλο. Μάλλον το πρόβλημα (όλων όσων βιώνουμε αυτό το μονότονο σίριαλ) μας το δημιουργεί τελικά η ανάγκη μας να είμαστε με κάποιον, να δώσουμε και να πάρουμε! Και δεν το λέω καθόλου με την pathetic έννοια του "δεν μπορώ να ζήσω μόνος/η, καλύτερα με κακή παρέα παρά αυτό"...Αν μη τι άλλο έχει κι αυτή η κατάσταση τη θετική της πλευρά: δεν έμεινε κανείς τους τόσο ώστε να δεθώ με -εν τέλει- ακατάλληλους για μένα ανθρώπους! Αυτό το living is easy είναι που μου έχει λείψει τελικά! :)