Αυτο που αντιμετωπίζει το παιδάκι σαν επιπλεον βάρος στην κ@υλ@ της,αδιοφορωντας για το αν το παραμελεί η αν το παρατάει να κλαει για να βιαστεί να συναντήσει τον εραστή,με ξεπερνάει. Και αν ηταν φίλη μου και μόνο,το τονίζω!-γι αυτή την περιγραφή,την χαστούκιζα πολυ ευχαρίστως. Κατά τα αλλα το κείμενο δεν μου λεει ουτε κάτι καινούργιο ,ουτε κάτι που δεν συναντάω διπλα,παραδίπλα,καθημερινά. .