Φίλη του 3 συμφωνώ απόλυτα με τη Λένα, το πρόβλημα σου είναι ψυχολογικό και όχι διατροφικό. Είμαι και εγώ σαν εσένα, έτυχε σε περιόδους άγχους να τρώω όλη μέρα ένα μήλο και ένα μπισκότο με το ζόρι απλά για να μην καταρρεύσω. Ο μόνος τρόπος να έρθω στα ίσια μου ήταν να διαχειριστώ το άγχος ή τη στεναχώρια μου, με τη βοήθεια ψυχολόγου κάποιες φορές. Όταν η πηγή του άγχους πχ ήταν οι εξετάσεις στο πανεπιστήμιο έκανα υπομονή μέχρι να τελειώσουν κι ας έχανα και 5 κιλά. Όταν ήταν aγχος λόγω κάποιων λάθος επιλογών, ή τύψεις πχ που χώρισα το αγόρι μου, άγχος εξαιτίας πίεσης στη δουλειά κτλ, με βοήθησε πολύ να μιλήσω σε ένα ψυχολόγο. Πάντως υπάρχει βελτίωση, μη χάνεις τις ελπίδες σου. Παλιά η φάση αφαγίας μπορούσε να κρατήσει για μήνες, η τελευταία φορά που το έπαθα ήταν μόνο μια βδομάδα. Μίλα σε κάποιον, όσο πιο ήρεμη είσαι μέσα σου τόσο καλύτερα θα μπορείς να ρυθμίσεις και το φαγητό.Και εννοείται μην δίνεις τόση σημασία στο τι λέει ο ένας και ο άλλος, κάποιοι μπορεί και απλά να σε ζηλεύουν που χάνεις εύκολα κιλά, χωρίς να ξέρουν με ποιο τίμημα χάνονται αυτά τα κιλά.