Αυτό που κατάλαβα ότι παίρνει προσωπικά η 1, εκτός από το ζήτημα της γυναικείας καταπίεσης, είναι κυρίως η απογοήτευση που ισχυρίζεται ότι νιώθει από την πλειοψηφία των ομόφυλών της. Δηλαδή από τη μία εκείνη "θέλει να υπερασπιστεί τις γυναίκες σαν την πιο λυσσασμένη φεμινίστρια" κι από την άλλη θεωρεί πως η πλειοψηφία αυτών που θέλει να υπερασπιστεί είναι πενηντάρες που δεν έχουν "συμβιβαστεί" με την ηλικία τους ή νεότερες γυναίκες που παστώνονται στο μακιγιάζ. Με άλλα λόγια, φαίνεται να νιώθει πως τα συγκεκριμένα παραδείγματα (που χαρακτηρίζει πλειοψηφία) ματαιώνουν τις όποιες φεμινιστικές της ιδέες. Αυτό που έμμεσα δηλώνει, επομένως, είναι ότι υπάρχουν όρια στο τι είδους συμπεριφορά μπορεί να "δεχτεί" από γυναίκες. Κι αυτό ακριβώς κάνει και η πατριαρχία. Νιώθει πιο άνετα να υπερασπιστεί την πενηντάρα που ντύνεται σαν την Diane Keaton στο Something's Gotta Give, αλλά όχι την πενηντάρα με μίνι και έντονο μακιγιάζ. Το γεγονός ότι κανένας δεν διχάζεται (παρά μόνο ίσως ως προς την αισθητική) σχετικά με το αν είναι αποδεκτό από έναν πενηντάρη να φορά τζιν με ρεβέρ πάνω από τον αστράγαλο, γιλεκοτζάκετ-αλουμινόχαρτο και γυαλιά-καθρέφτες, βέβαια, είναι αδιάφορο, όχι; Παρατηρώ πολύ συχνά το φαινόμενο φεμινίστριες να προσπαθούν είτε να απολογηθούν για τη συμπεριφορά άλλων γυναικών είτε να προσπαθούν να τη δικαιολογήσουν είτε να διαχωρίσουν αμέσως τη θέση τους, λες και θα επιβραβευθούν ή λες και η πατριαρχία δεν θα τους επιφυλάξει την ίδια αντιμετώπιση με την πενηντάρα με το μίνι και τις τρέσες, αν φορέσουν οι ίδιες κάποια στιγμή μίνι αλλά χωρίς τρέσα, είτε να υποβάλλουν οι ίδιες στην πιο σκληρή κριτική ομόφυλές τους, γιατί "αν κάνεις αυτό, αποκτούμε όλες κακό όνομα στην πιάτσα". Δεν εκπροσωπεί καμία φεμινίστρια το σύνολο των γυναικών παντού και δεν αντιπροσωπεύουν την πλειοψηφία των γυναικών παντού ακόμη και όλες οι Ελληνίδες. Τέλος, η ενστικτώδης σου αντίδραση στο θέαμα μιας γυναίκας πολύ μακιγιαρισμένης είναι εκείνη που έχεις προγραμματιστεί να έχεις από την κοινωνία στην οποία έχεις μεγαλώσει και προκύπτει από τους άγραφους κανόνες της. Αν διαφωνείς με τους συγκεκριμένους κανόνες, οφείλεις να προχωρήσεις πέρα από αυτή την αντίδραση, συνέχεια, μέχρι αυτή να πάψει να είναι πρώτη. Στην περίπτωσή μας, αυτό εννοούμε όταν μιλάμε για καταπολέμηση του εσωτερικευμένου μισογυνισμού. Είναι εξίσου σημαντική με την υπεράσπιση της 16χρονης στην Αργεντινή.