συμφωνώ μαζί σου, παπάκι, απλώς σκέφτομαι ότι σε ένα γάμο με 200 καλεσμένους και άνω είναι λογικό κάποιοι να έχουν καλεστεί ή παραστεί για να βγάλουν την υποχρέωση. Θέλω να πω ότι καλεσμένος στο γάμο της δεύτερης ξαδέρφης ή του συναδέλφου που δεν έχουν πολλά πολλά, δεν είναι δεδομένη η αμοιβαία χαρά. Για να το πάω παραπέρα,αν είναι αρκετή η χαρά του να παρευρεθώ σε ένα γάμο, τότε γιατί να γίνει προσπάθεια να ντυθώ καλά, το ζευγάρι να διαλέξει στολισμό, μουσική κλπ κλπ; Τα λέγαμε εδώ στη στήλη πριν λίγο καιρό, περί κοινωνικών συμβάσεων και συμβολισμών. Θεωρώ ότι από μεριάς μου σαν οικοδεσπότης είτε στο γάμο μου είτε στο σπίτι μου εφ΄όσον κάλεσα κάποιον θα φροντίσω να περάσει καλά και να νιώσει ευπρόσδεκτος (αυτό περιλαμβάνει και το φαγητό). Ομοίως ως καλεσμένος θα πάω ένα δώρο, θα βάλω τα καλά μου και πάει λέγοντας. Αν θέλεις να γράψεις τις κοινωνικές συμβάσεις στα παλιά σου τα παπούτσια, πολύ καλά θα κάνεις. Αλλά μετά μην είσαι έκπληκτος για τις συνέπειες.