Γλυκιά μου 6# ξέρω ότι όταν κυριαρχεί ο πόνος του χωρισμού δεν σκεφτόμαστε καθαρά γι' αυτό κι εγώ δεν θα σου πω να σκεφτείς τώρα καθαρά. Πενθησε τη σχέση σου, τις ελπίδες και τα όνειρα που είχες γι' αυτή, κλαψε και ξέσπασε χωρίς να πιεζεσαι να νιώσεις καλύτερα. Θα σταματήσεις μόνη σου να θρηνεις όταν είναι η ώρα. Και όσο και αν σου φαίνεται αδύνατο τώρα, θα χαμογελασεις ξανά και θα ξαναερωτευτεις όταν θα είσαι έτοιμη. Όταν περάσει ο πόνος θα καταλάβεις γιατί χωρισατε με τον πρώην. Τότε θα συνειδητοποιησεις ότι ήταν η σχέση σου αλλά όχι ο άνθρωπος σου. Άρα καλώς χωρισατε, για να αναζητήσεις ελεύθερα και να βρεις τον άνθρωπο σου. Όταν χωρισα με τον πρώτο μου έρωτα, ξυπνουσα κάθε πρωί και έκλαιγα επί τρεις μήνες. Ένα πρωί ξύπνησα και δεν έκλαψα. Τόσο απλά. Ένιωθα θλίψη αλλά όχι αβασταχτο πόνο. Συνειδητοποιησα μετά από καιρό ότι ήμουν μικρή χωρίς αυτοπεποιθηση τότε και με τερματισμενες κάποιες κόκκινες γραμμές ανοχής. Επίσης κατάλαβα ότι εγώ ήμουν πιο ερωτευμένη. Αποδεχτηκα την ευθύνη μου για τα δικά μου λάθη στη σχέση, δούλεψα τα λάθη μου,προσπάθησα πολύ να μην τα επαναλάβω στο μέλλον και οι επόμενες σχέσεις μου ήταν σαφώς καλύτερες. Από τον πρώτο έρωτα έμαθα λοιπόν ένα βασικό μάθημα ζωής: Πρέπει να έχεις προσωπικότητα και να βάζεις όρια.Από τον 2ο έρωτα έμαθα ότι η αμοιβαία αγάπη δεν αρκεί. Χρειάζεται και χτισμενος χαρακτήρας και τόλμη και όραμα. Μετά τον 2ο έρωτα γράφτηκα σε γυμναστήριο. 500 κοιλιακούς τη μέρα και μια ώρα kick boxing. Μετά από 6 μήνες δεν ένιωθα ότι θέλω να ξαναπάω στο γυμναστήριο. Τόσο απλά. Μου πέρασε. Υπήρχε πικρια αλλά όχι ο αβασταχτος πόνος της αρχής. Μετά από καιρό και κάποιες σχέσεις γνώρισα τον άντρα μου. Ήμουν πια πιο ώριμη και πιο ξεκαθαρη. Το ίδιο κι αυτός. Οι βάσεις της αγάπης μας ήταν πιο γερες γιατί είχαμε δουλέψει και οι δύο την επικοινωνία μας και τον εγωισμο μας. Ξεπερναμε τα λάθη μας και αγαπιομαστε πολλά χρόνια. Όλα είναι κομμάτι του ταξιδιού με τον άνθρωπο μου.