#1 Επειδή δουλεύω σε πανεπιστήμιο στην Αμερική και έχω ασχοληθεί αρκετά με θέματα diversity να πω μερικά πράγματα για το affirmative action. Καταρχάς οι "ποσοστώσεις" οπως τις ανέφερε το γράμμα και μερικοί σχολίαστες, δηλαδή "το 25% των φοιτητών ή καθηγητών πρέπει να είναι γυναίκες" υπάρχουν σε ελάχιστες περιπτώσεις, εκεί μόνο που έχει υπάρξει συστηματικός αποκλεισμός κάποιας κοινωνικής ομάδας. Αυτό που υπάρχει, είναι η προτίμηση ατόμων απο κοινωνικές ομάδες που υποεκπροσωπούνται μεταξύ ατόμων με παρόμοια προσόντα. Οταν είσαι στην αγορά εργασίας δεν είναι τεστ που υπαρχει ένας καλύτερος, είναι συνήθως πολλά άτομα που έχουν όλα τα προσόντα και είναι πραγματικά ικανοί για την θέση. Και αν σκέφτεις το καλό του πανεπιστημίου, δεν είναι κέρδος να έχεις μιά γυναίκα καθηγήτρια μαθηματικών που μπορεί να εμπνευσει κοπέλες που έχουν μεγαλώσει με αρνητικά στερεότυπα; Δεν είναι κέρδος αυτό;Φυσικά όλα αυτά σε πανεπιστήμια και μέσα σε τμήματα που οι άνθρωποι πραγματικά έχουν αφοσιωθει στο να αλλάξουν κάπως τα πράγματα. Γιατί στα περισσότερα, υποτίθεται ότι είναι αμερόληπτοι και τελικά προσλαμβάνουν το λεύκο άντρα γιατι ταιριάζει περισσότερο σε ένα τμήμα που εδώ και 150 χρόνια έχει μόνο λεύκους άντρες. αργκ