Πολύ σωστό το σχόλιο σου. Πολλές φορές όταν ασχολούμαστε με φιλανθρωπίες, ξεχνάμε ότι είναι άνθρωποι αυτοί που δέχονται τη βοήθεια και έχουν εκτός από ανάγκες και προτιμήσεις, θέλω, χαρακτήρες. Έτσι απογοητευόμαστε πολλές φορές γιατί ο άλλος δεν εκτίμησε ή δεν έδειξε ευγνωμοσύνη ή γενικά δεν αντέδρασε όπως περιμέναμε εμείς. Καμιά φορά το βλέπουμε λίγο αφ' υψηλού. Όταν έρθει στα ίδιο επίπεδο ο άλλος βλέπουμε αν όντως μπορούμε να τον δεχτούμε ή όχι. Και ναι είναι μια συνεχής προσπάθεια. Προσωπικά δουλεύω με πρόσφυγες και κάθε μέρα κάνω αυτοδιορθώσεις, αλλάζω οπτική και γενικώς προσπαθώ να απαλλαγώ από ιδεαλισμούς είτε αφορούν αυτούς που προσφέρουν, είτε αυτούς που δέχονται βοήθεια.